Alle berichten van admin

HET ZIT ER OP

Ja, we hadden niet veel praatjes deze reis. We waren zo druk met het genieten van het leven aan boord dat we erover berichten keer op keer uitstelden en het vervolgens gewoon lieten verwateren. We willen jullie echter de kaart met waar we waren niet onthouden.

Kaart 2015-4

De witte lijnen geven de heenreis en de rode de terugreis weer. Dus toch nog even naar het, door de waarde van de Engelse pond, erg dure Engeland.  Vlug nog even naar Mike en Hazel in Tollesburry, waar we mijn 71 verjaardag vierden.

In het eerste daglicht lopen we binnen in Tollesbury

In het eerste daglicht lopen we binnen in Tollesbury

LANGS DE NOORDKUST VAN BRETAGNE

De rivier Tréguier

De rivier Tréguier

Vroeg in de morgen van de 30e Juni glijdt Paladijn op de stroom met een tandje bij langs de oevers van de Tréguier rivier. De laagstaande zon maakt het soms lastig de betonning te zien, maar verlicht wel schitterend de bakboord wal.

Op weg naar Roscoff

Op weg naar Roscoff

We gaan op weg naar Roscoff waar we de nieuwe jachthaven gaan bekijken en hopen daar onze FaceBook vrienden Els en Tim aan te treffen. Die kennen ondertussen de baai van Morlaix als hun broekzak en kunnen ons ongetwijfeld wegwijs maken. Ze zijn er inderdaad en doen veel meer. Ze hebben omdat ze hier de hele zomer blijven een auto op het parkeerterrein van de jachthaven staan en rijden ons de hele baai rond door de oude stad Morlaix met de alles overheersende spoorbrug . Maar ook naar een tankstation, waar we onze gasfles kunnen vullen met LPG dan een bakkie op een terras met uitzicht over de, ondertussen drooggevallen, baai. Dan naar de supermarkt en terug aan boord. Later op de dag komt Tim in actie met het oestermes en verdwijnen tientallen van deze zeevruchten samen met stokbrood en weggespoeld met witte wijn in onze maagjes.

Tim in actie

Tim in actie

Een paar dagen later trekken we verder naar het westen en lopen L’Aberwrac’h binnen. We varen met een boog om alle rotsen heen en zien dan andere jachten de bocht af snijden en tussen de rotsen doorkomen. We vallen met onze neus in de boter. Er wordt druk gewerkt aan de voorbereidingen van het feest van de tien matrozen, er staat ons muziek en dans te wachten.

Het feest van de 10 matrozen

Het feest van de 10 matrozen

????????????????????????????????????

Met muziek en dans

We gaan een paar keer naar de bakker, de slager en de  kleine super. Natuurlijk weer bovenop de heuvel, soms zo steil omhoog dat we met de fiets aan de hand puffend en zuchtend omhoog zeulen, terug echter scheuren we, bepakt en bezakt, met een noodgang naar beneden terwijl ons haar wild wappert in de wind. Het is een wonder dat dit elke keer goed afloopt. Als de feestelijkheden voorbij zijn en we ook nog hebben uitgevonden dat het eten bij L’écailler des Abers nog steeds zo lekker is, bereiden we ons voor op vertrek. Lopend over de passanten steiger raak ik in gesprek met een viertal Hollanders waarvan ik er twee denk te herkennen. Dat is wederzijds en al snel komen we er achter dat ik bij hun aan boord op visite ben geweest in Gibraltar. Ik klauter aan boord en dan komt de accordeon, waarop hij nu al weer 28 jaar geleden ook de zaak vermaakte, voor de dag. Nu weten we het helemaal zeker. Liederen als “Een bord met spagetti en daar bovenop”, staan nog steeds op het repertoire. Aad en Hella willen echter die nacht al uitvaren en dus hebben we maar net tijd om het door ons geschreven “EIGENLIJK KON HET NIET” te ruilen voor het door hun geschreven “DOCHTERS VAN KAAP HOORN” en vervolgens weer uit elkaars leven te verdwijnen.

Langs wat klassiekers

Langs wat klassiekers

Ook wij vertrekken een dag later, lopen langs wat klassiekers de rivier af. Wagen het er op ook tussen de rotsen door de weg naar buiten te vinden. Best wel een avontuur op zich nu de zee wat holler staat. Maar het gaat goed zij het wel spannend, met die brekers zo dicht bij. Dan ook maar een stukje afsnijden en tussen de vaste wal en Ile de Batz door. Dat wordt alweer samen met Els en Tim eten. Ditmaal staan grote garnalen en coquiles st. Jack op het menu.

Tussen het land en Ile de Batz

Tussen het land en Ile de Batz

En gisteren, op de 11e  juli,  binnen gelopen in Perros-Guirec. We komen precies op tijd en kunnen direct het erg smalle ingangetje van de haven binnenvaren. Je kan hier enkel rond hoogwater naar binnen omdat de baai zo goed als helemaal droog valt.

Zonnetje op Perros-Guinec

Zonnetje op Perros-Guinec

Kaart 2015-2

LIGT ER IETS NIEUWS OP DE LOER?

Kaart 2015-1

Waarom is het zo stil, PALADIJN is toch op weg? Het lijkt wel of het nieuwtje er een beetje af is. Van dat blog bijhouden bedoel ik. Daar komt nog bij dat we tot nu toe alleen plaatsen bezocht hebben die we vorig jaar aandeden en die terugbladerend naar eerdere berichtgeving al eens naar voren kwamen. Eerlijkheid gebied me te bekennen dat de motivatie moeilijk valt op te brengen. Maar nieuwe ervaringen liggen op de loer en ook het kopen van de C39 Lorient to the Croisic spreekt boekdelen. Maar voor nu blijft het bij opsommen van stops en wat plaatjes.

Aan een mooring in Alderney

Aan een mooring in Alderney

PALADIJN is aangekomen op Alderney en ligt lekker te rollebollen achter mooring 13, als dat maar goed gaat!!!

Victoria marina op Guernsey

Victoria marina op Guernsey

Victoria Marina St. Peter Port goed beschut plekje en dan vergeet je het rollen in Alderney al snel. Helemaal goed, zou je zeggen, maar dan begint het de testen van de geluidsinstallatie voor het haven carnaval van vanavond. Rollen niet de golven over ons heen, dan zijn het wel de decibellen!

De coupeé op Sark

De coupeé op Sark

Grot verkenning Sark

Grot verkenning Sark

Na een mooie wandeling naar de Coupeé en een avontuurlijke grotverkenning op het beeldschone eiland Sark zijn we overgestoken naar Bretagne en liggen aan de steiger voor het stadje Tréguier. Onderweg hierheen werden we begroet door zo’n tiental dolfijnen van een kleine soort.

Kerkplein van Treguier

Kerkplein van Treguier

Terras op het schitterende kerkplein van Treguier waar we na een steile klim kunnen uitblazen omgeven door historie!!!

 

TOCH MAAR ZUID

In Boulogne sur Mer

In Boulogne sur Mer

Ga je lekker op gang, zeilt de sterren van de hemel en lig al voor je het weet in Duinkerke, begint het weer te klieren. Ja, als we dan toch lang verwaaid komen te liggen, dan maar liever niet in Duinkerke. Hop zeil omhoog en terug naar Blankenberge. Niet minder dan acht nachten duurt het, voor het weer bezeild wordt naar het zuiden en daar springen we bovenop. Nonstop naar Boulogne  en met een rustpauze door naar Fecamp samen net geen 150 zeemijlen. Kijk dat schiet lekker op!

De zee staat nog erg hol

De zee staat nog erg hol

Dan terwijl het dreigt, gelijk vorig jaar, lang in Fécamp vast gepind te raken, bedenkt de weerman zich en kondigt beter weer af. Hoewel je niet mag verwachten dat de zee, na drie dagen storm, er al weer rustig bij zal liggen, grijpen we onze kans. We nemen afscheid van de naast ons liggende schipper van de Chartist Lady, die zo’n kloek omgezet plan te hectisch vindt en blijft liggen waar hij ligt. Als wij al vrijwel vanaf vertrek in de nog erg hol staande zee terechtkomen, denk ik dat hij het waarschijnlijk nog niet zo gek bekeken heeft. Maar ja wie A zegt. Nelly is ondertussen met kussentjes, keukenrollen en wat niet meer zij, bezig alles wat in de kasten aan het rammelen en rollen gaat, tot rust te brengen.

We moeten een stukje om

We moeten een stukje om

Hoewel de scheepvaart route om de hoek bij Barfleur op Le Havre af vandaag redelijk druk bevaren is, hoeven we maar één keer de koers wat te verleggen en schuift de rest langs ons heen.

Het zicht neemt naarmate we dichterbij de punt van Barfleur komen af en de toren op de punt is pas  te zien, als we er nog maar vier mijl vanaf zijn. Verderop begint het dicht te trekken en vooruit zien we in de verte de eerste bliksems. Mijn hoop dat het voor ons wegtrekt, komt niet uit. Net als we bij kaap Levi afbuigen in de richting van Cherbourg, barst het onweer los. Eerst tel ik, als er weer een flits naar beneden komt, drie of meer tellen en dan gaat het nog wel. Meer als een kilometer weg dus. Maar we zijn er nog niet. Af en toe zit er een ruimte van één seconde of minder tussen de flits en  een oorverdovend gedonder en dan heb ik het echt niet zo breed meer.

Net op tijd klaart het op

Net op tijd klaart het op

In de neerstriemende hoosbui, die het klank- en lichtspel begeleidt, zien we niets van de al maar dichterbij komende ingang. Dan grijpt ons geluk in, de regen neemt zoveel af, dat we het meest oostelijke fort vaag in zicht krijgen en daarbij aangekomen, wordt het droog en gaan we door de buiten- en  binnenhaven op zoek naar een plekje in de jachthaven. Ondanks alles is de, voor ons onzichtbare, zon in het westen aan het ondergaan en met een vertrek om 9.20 uur hebben we het vlot gedaan, tenslotte hebben we er 80 zeemijl op zitten!

PALADIJN IS WEER OPWEG

Viva la France

Viva la France

Vandaag aangekomen in Duinkerke. Dat was eigenlijk gisteren al de bedoeling, maar toen gooide de wind roet in het eten. Nadat we goed op tijd hadden geschut in Vlissingen en de sterren van de hemel zeilden, begonnen we over nog verder doorgaan, als het toch al verre bestaande plan. Mis dus. Net voor Oostende moet, na al eerder een rifje steken, ook het tweede rif erin. We lopen dan als een speer met regelmatig 7.5 knoop op de teller. Prachtig toch hoor ik u zeggen, maar opa vindt, anders als vroeger, uren de beuk er in toch wel wat lang, dus naar binnen in Oostende. Nu liggen we, na vier uur zeilen veilig in een box in Duinkerke. Nabij de groene Trappegeer boei, al aardig ver onderweg, komen we een Kolibri 700 tegen, waarop trots de naam MARE prijkt. We denken dat het een Facebook vriend kan zijn dus camera erbij en clik, clic, clik, schieten we een mooie serie actiefoto’s, die komen later wel terecht.

MARE aan stuurboord

MARE aan stuurboord

MOGELIJKHEDEN ZAT!

Het is weer tijd om plannen te maken voor de onderweg zijnde zomer. Al een paar keer is het woord ‘IJsselmeer’ gevallen, erg leuk voor mij, het is tenslotte nog steeds wel een beetje m’n thuiswatertje. Maar Nelly ruikt liever zout water. Zuidwaarts dan?  Met een pond op ruim € 1,40 wordt het dan al gauw weer de Franse kant. Net als op het zoetwater van de Hollandse binnenzee veel rood, wit en blauwe vlaggen, met rood van boven en dat kan, met altijd een voorraadje van ons boek aan boord, best goed uitpakken. Wat hebben we dan nog? Het Wad? Nelly was nog nooit op Vlieland en ik wil daar ook nog wel eens heen en van daaruit, als je een nachtje doorvaart naar het westen of noordwesten, zit je voor je het weet op een klif de papegaaiduikers van Cees te fotograferen. En Helgoland dan? De andere kant op. Hoe vaak hebben we het daar al niet over gehad? We zijn er zichtbaar nog niet uit en het leuke is, dat het straks allemaal weer gewoon door het weer wordt bepaald. Mocht u ons op PALADIJN tegen het lijf  lopen, klop dan gerust op ons dek als u wat te lezen zoekt voor een verwaaide dag.

BOEK HEEFT NU EIGEN PAGINA

Onze blog heeft weer z’n oorspronkelijke uiterlijk terug nu het boek “Eigenlijk kon het niet”  een eigen pagina heeft gekregen. Hier dus ons reilen en zeilen op   Paladijn en voor nieuws over ons boek gaan u naar de pagina “Eigenlijk kon het niet”. Kan door een klik op de link BOEKPAGINA: EIGENLIJK KON HET NIET, onder Op weg naar de einder!

WAAR VINDT U HET ?

Scan_Pic0076

Alleen deze week op de 12e, 13e, 14e en 15e maart
in de stands van JL Harri en Observator op de
HISWA Boot show. Het schrijversduo is er dan ook!

Gewoon bij Uw vertrouwde boekwinkel met
ISBN 978-90-484-3668-2 komen die er wel uit!

Of thuis door op Internet bij, BOL, BRUNA,  AKO, BOEK BE of
FREE MUSKETEERS in de zoekmachine “Eigenlijk kon het niet” te tikken.

Cover definitief

EINDELIJK

Het is zover

 

Het boek van Wim van Dijk en Nelly de Jong is klaar en kan besteld worden via onderstaande link.

Scan_Doc0002

Maar ook op de aanstaande HISWA in Amsterdam zal het boek  in de stands van LJ Harri en Observator exclusief te koop zijn. Wij zijn er op de 12e, 13e,14e en 15e maart om te signeren.

 

NOG NIET OP VOLLE SCHERPTE

Om het heen en weer sturen vlotter te laten verlopen, werken we gedurende de laatste correctie ronde met de zogenaamde lage resolutieversie. Je kan dan zien hoe het eruit ziet maar de productiedocumenten zijn natuurlijk van een ander allooi.

Gisteren hebben we de tekst nog maar een keer doorgenomen en, hoe is het mogelijk, er toch nog een aantal kleine foutjes uit gehaald.  Overwegend spaties en puntjes en stukjes cursief te drukken tekst. Dit hebben we gemaild naar America Star Books, waarmee voor ons de kous af is. Best doorlezen, 258 pagina’s in een dag!  De omslag vinden we goed, die blijft zo.

We zijn erg blij dat de vormgevers ons eigen coverontwerp hebben overgenomen en enkel de teksten en het auteursportret een plekje hebben gegeven. Nu is het wachten op de promotieronde ronde van de uitgever in Nederland en het opgang komen van de productie.

Scan_Pic0074