PAS OP DE PLAATS

In Cherbourg hebben we het erg naar onze zin en besluiten daarom van de regeling, week blijven, vijf dagen betalen, gebruik te maken. Dit geeft ons ruim de tijd om, nu de eerste 50 motoruren er bijna op zitten, de olie te verversen en een nieuw oliefilter te monteren. Ook kijken we hoe de oplossing voor de loslopende poelie van de alternator zich gehouden heeft. Hiervoor hadden we, in Boulogne in hetzelfde werkplaatsje waar we vorig jaar motorolie kochten, een paar vulringen op de kop getikt. De man die ons hielp had kennelijk geen zin voor die paar centen een factuur uit te schrijven en wuift ons, als we willen afrekenen, de deur uit. De noodreparatie blijkt zich na zo’n 28  motoruren goed gehouden te hebben, waarmee ik erg in mijn nopjes ben. Het had zo maar anders kunnen zijn.

Met een vulring loopt de poelie niet meer los.

Met een vulring loopt de poelie niet meer los.

Zonder dat er sprake is van een gewonnen prijs of zo iets dergelijks, kenmerkt dit bezoek aan Cherbourg zich door de, zowat dagelijkse,  groter als normale uitgaven. Niet overbodig of zo maar toch? Nelly vindt water in de bilge, dat na grondig onderzoek blijkt uit de waterdrukpomp te komen. Pogingen dit te verhelpen falen, het wordt alleen maar erger. Dat wordt een nieuwe Jabsco, kassa. Dan komt Jean aanlopen in een gloednieuwe multifunctionele bodywarmer waarmee je blijft drijven, en binnenstebuiten gedragen is hij fel oranje, waardoor je vindbaar bent. We raken overtuigd en Nelly gaat op weg met de bus naar de tien kilometer verderop gelegen Decathlon sportwinkel. Nu hadden we gisteren al een nieuwe fleece voor mij aangeschaft, omdat Nelly vond dat ik voor schut liep in dat oude verschoten kreng (ik citeer), maar hij zat nog best wel warm. Samen met nog wat kleine zaken die we maar niet bij naam noemen, een voor ons doen duur weekje.    

Zie me trots zijn op m'n bodywarmer!

Zie me trots zijn op m’n bodywarmer!

Onvermijdelijk breekt de dag aan waarop we verder willen trekken. Eerst door de buitenhaven, waar we reikhalzend uitkijken naar de dolfijnen, die ons de afgelopen jaren trouw kwamen begroeten. Helaas laten ze zich dit keer niet zien. We varen op de motor dicht onder het walletje tot nabij Cap de la Hague. Hier zetten we het voorzeil en motorzeilen, zo hoog mogelijk, in een lange slag tot nabij de scheepvaartroute. Daar gaan we opnieuw door de wind, voor een slag waarin we op een haar na voor de haveningang uit komen. Nog twee korte slagen en we lopen naar binnen, in een zo goed als lege haven van Alderney. Nooit eerder konden we hier uit zoveel vrije mooringen kiezen. Dankbaar voor deze luxe zetten we door tot helemaal achterin de haven en maken vast aan mooring 2. Beter beschut kan je het hier niet hebben.

Alderney

Alderney

Zodra we de boot op orde hebben en het douane formulier ingevuld, wenken we de taxiboot, die lang niet vol, langs komt. We melden ons op het havenkantoor en gaan in het clubhuis, met de daar aanwezige voortreffelijke WIFI verbinding de weersverwachting bekijken.  Ons aanvankelijk plan om hier een paar dagen te blijven, moet op de helling. Morgen wordt er prima zeilweer verwacht en ook de timing voor het stroom gebeuren valt gunstig uit. Dan maar afrekenen bij de havenmeester, de helling op naar het dorp St. Anne voor brood en melk, langs het voetpad weer naar Braye. Waar we nog even in de club kijken of er nieuws is op FaceBook en terug aan boord.   

Victoria dok Guernsey.

Victoria dok Guernsey.

Het wordt een heerlijke zeiltocht van Alderney naar Guernsey, alleen in de doorgang langs de Casquettes en later tussen Herm en Guernsey sleurt de stoom ons voort en net als we willen gaan aftuigen steekt er een harde wind op die ons komt plagen. Niet veel later worden we gepraaid  door een bootje met de havenmeester en verwezen naar een plaatsje aan het wachtponton. Uren later, omdat we zo vlot gezeild hebben met stroom mee, worden we naar binnengeloodst. Nog even zit het tegen omdat de Franse boot die tegen ons is afgemeerd verlaten is, maar ook hier word een mouw aangepast.     

Drie dagen  hangen we rond in Sint Pieter Port, wandelen  wat, shoppen wat en kijken uit naar een weatherwindow. De weersverwachting ziet er hopeloos uit, met dag in dag uit wind uit het zuidwesten en veelal harder dan ons lief is. Dan komt er een dag waar we naar uit gekeken hebben. Weliswaar verwachten de meteorologen zo goed als geen wind uit west tot zuidwest, maar met zo’n mooie nieuwe motor mag dat geen probleem zijn. Ook is het water ’s morgens al hoog genoeg om ruim voor dat het drijvende tankstation open gaat, naar buiten te kunnen.

Hooguit een kilometer zicht.

Hooguit een kilometer zicht.

21 juni om omstreeks acht uur MET zijn we klaar met tanken en maken los, lopen de haven van St Peter Port uit en gaan op St. Martin’s Pnt af. Droevig schalt de misthoorn een waarschuwing over het water. Het zicht is slecht maar toch altijd wel een halve mijl. Er staat een lange deining van soms wel meer dan een meter hoog, verder is de zee spiegelglad. Ruim over de helft van de trip van ca. 50 zeemijlen, we zijn dan al voorbij de Roches Douvres, begint het wat te waaien. Helaas recht op de neus. De wieldrive riem van de stuurautomaat die nu wat harder moet werken begint vreemde geluiden te maken. Dan volgt een luide klap en raakt het schip van koers. Snel schakelen we de stuurautomaat op Standby en sturen de laatste uren van deze trip op de hand. De stroom is ondertussen tegen gaan lopen en tergend langzaam gaan we op de Basse Crublent boei af, daar draaien we de vaargeul van de rivier Jaudy in. Het is wassend water en we maken weer vaart over de grond. Verder naar binnen komen twee dolfijnen ons begroeten, ze zwemmen een poosje met ons op en gaan dan weer hun’s weegs. Het lijkt er warempel op dat de dolfijn van Treguier een maatje heeft gevonden!

In de marina vanTreguier

In de marina vanTreguier

Meteen de eerste dag al in dit prachtige oord monteer ik een nieuwe riem en bestellen we een reserve exemplaar bij de bootshop in de marina. Drie dagen levertijd is al uitgelopen tot vier en nu is de verwachting dat dit, met het weekeinde er tussenin, minimaal gaat uitlopen tot zes dagen. Maar de verwachte krachtig tot zeer krachtige wind die ook hardnekkig van de verkeerde kant blijft komen, maakt dat de pas op de plaats, zelfs als de riem er is nog wat kan voortduren. Goed dat dit hier gebeurd. Een wat langer verblijf in een stadje als Treguier kan je onmogelijk als een straf zien!  

Cherbourg tot Treguier

Cherbourg tot Treguier

  

 

 

TOCH WEER NAAR HET ZUIDEN.

Ongeduldig geworden, vertrekken we wat vroeger uit Kamperland dan we van plan waren en dat is maar goed ook.  Er zijn onderwater werkzaamheden gaande waardoor het schutten in Veere langer duurt dan normaal. Nu komen we ruim op tijd aan in Middelburg en gaan om 12.19 uur mee in de tweede blauwe golf van vandaag. Samen met nog wat jachten en een heuse stoomboot uit Engeland, had zomaar uit Spanje kunnen zijn.

Blauwe golf, kanaal door Walcheren

Blauwe golf, kanaal door Walcheren

Kort na hoogwater nemen we de laatste hindernis, de keersluisbrug, van het kanaal door Walcheren en kunnen al snel door de zeesluis. We zijn, de eerste keer dit jaar, weer buiten. De zeilen worden gehesen en Paladijn ligt al snel op één oor. Dat valt mee er staat best wel lekker wat wind. Jammer genoeg laat de zon zich vandaag niet zien en het zicht is matig. Net genoeg om de werken aan de nieuwe jachthaven van Cadzand en wat later een in nevelen gehuld Knokke-Heist te kunnen waarnemen. Voor de ingang van de haven van Zeebrugge moeten we nog wel even uitwijken voor een uitkomend zeeschip. Overigens de enige confrontatie met de beroepsvaart op deze trip, al de anderen schepen schoven voor of achter ons langs. In maar net drie en een half uur varen op zee, liggen we voor de deur van Blankenberge. Nog wat voorzichtig, die geruchten over beperkte diepte weet je wel, sturen we naar een onbezette passantenplaats bij de Vrije Noordzee Zeilers in de oude haven. Het plan om dit jaar eerst naar het noorden te koersen hebben we uitgesteld tot later dit jaar. De verwachte ruim een week noordelijke winden spreken voor zich!

Afgemeerd bij de VNZ in Blankenberge.

Afgemeerd bij de VNZ in Blankenberge.

Ons boekenwinkeltje is open

Ons boekenwinkeltje is open

Zo, we zijn al weer wat verderop, ons boekenwinkeltje is open en het loopt al aardig. De Belgse gastenvlag heeft paatsgemaakt voor de France tricolore en we hebben kennis gemaakt met het dikke water van Gravelines.

Diep in de prut.

Diep in de prut.

Modder die zo dun is dat je er rechtstandig in zakt. We zijn nu in het vertrouwde Boulogne waar we een paar dagen willen blijven hangen.

Boulogne sur mer

Boulogne sur mer

De laatste avond in een zonovergoten Boulogne. De havenmeester is betaald en de wekker staat op 5.00 uur. Het plan is naar het 40 zeemijlen verderop gelegen Le Treport te varen. Een echte ouderwetse haven waar havengeldbonnetjes nog met de hand worden geschreven en WIFI helemaal niet bestaat. Dat wil zeggen in de jachthaven, Als er wat te melden is, kan dat op het toeristenbureau, dus misschien verdwijnen we niet helemaal uit het beeld!

Met ons op PALADIJN weet je werkelijk nooit waar je aan toe bent. We maken plannen, maar als puntje bij paaltje komt doen we toch weer wat anders. Dus helemaal geen Le Treport maar Dieppe en dan, de volgende dag Fecamp. Nu praten we er over om van daaruit in een klap door te varen naar Cherbourg, maar of dit gebeurd? De tijd zal het leren!!!

Namiddag in Dieppe

Namiddag in Dieppe

11 juni beginnen we om zeven uur in de morgen aan de net geen 80 zeemijlen van Fecamp naar Cherbourg. Het einde van de middag nadert en al vaag komt de toren op punt Barfleur in zicht. Nelly is binnen bezig een omelet te bakken. Nu lukt het heel houden hiervan thuis in de keuken al moeilijk, op een rollende boot is dit schier onmogelijk.  Dus we eten “ROMMELET.”

????????????????????????????????????

ROMMELET nabij punt Barfleur.

Ruim voor de zon is onder gegaan liggen we afgemeerd in Port Chantereyne in Cherbourg.

Van Kamperland naar Cherbourg

Van Kamperland naar Cherbourg