LIGT ER IETS NIEUWS OP DE LOER?

Kaart 2015-1

Waarom is het zo stil, PALADIJN is toch op weg? Het lijkt wel of het nieuwtje er een beetje af is. Van dat blog bijhouden bedoel ik. Daar komt nog bij dat we tot nu toe alleen plaatsen bezocht hebben die we vorig jaar aandeden en die terugbladerend naar eerdere berichtgeving al eens naar voren kwamen. Eerlijkheid gebied me te bekennen dat de motivatie moeilijk valt op te brengen. Maar nieuwe ervaringen liggen op de loer en ook het kopen van de C39 Lorient to the Croisic spreekt boekdelen. Maar voor nu blijft het bij opsommen van stops en wat plaatjes.

Aan een mooring in Alderney

Aan een mooring in Alderney

PALADIJN is aangekomen op Alderney en ligt lekker te rollebollen achter mooring 13, als dat maar goed gaat!!!

Victoria marina op Guernsey

Victoria marina op Guernsey

Victoria Marina St. Peter Port goed beschut plekje en dan vergeet je het rollen in Alderney al snel. Helemaal goed, zou je zeggen, maar dan begint het de testen van de geluidsinstallatie voor het haven carnaval van vanavond. Rollen niet de golven over ons heen, dan zijn het wel de decibellen!

De coupeé op Sark

De coupeé op Sark

Grot verkenning Sark

Grot verkenning Sark

Na een mooie wandeling naar de Coupeé en een avontuurlijke grotverkenning op het beeldschone eiland Sark zijn we overgestoken naar Bretagne en liggen aan de steiger voor het stadje Tréguier. Onderweg hierheen werden we begroet door zo’n tiental dolfijnen van een kleine soort.

Kerkplein van Treguier

Kerkplein van Treguier

Terras op het schitterende kerkplein van Treguier waar we na een steile klim kunnen uitblazen omgeven door historie!!!

 

TOCH MAAR ZUID

In Boulogne sur Mer

In Boulogne sur Mer

Ga je lekker op gang, zeilt de sterren van de hemel en lig al voor je het weet in Duinkerke, begint het weer te klieren. Ja, als we dan toch lang verwaaid komen te liggen, dan maar liever niet in Duinkerke. Hop zeil omhoog en terug naar Blankenberge. Niet minder dan acht nachten duurt het, voor het weer bezeild wordt naar het zuiden en daar springen we bovenop. Nonstop naar Boulogne  en met een rustpauze door naar Fecamp samen net geen 150 zeemijlen. Kijk dat schiet lekker op!

De zee staat nog erg hol

De zee staat nog erg hol

Dan terwijl het dreigt, gelijk vorig jaar, lang in Fécamp vast gepind te raken, bedenkt de weerman zich en kondigt beter weer af. Hoewel je niet mag verwachten dat de zee, na drie dagen storm, er al weer rustig bij zal liggen, grijpen we onze kans. We nemen afscheid van de naast ons liggende schipper van de Chartist Lady, die zo’n kloek omgezet plan te hectisch vindt en blijft liggen waar hij ligt. Als wij al vrijwel vanaf vertrek in de nog erg hol staande zee terechtkomen, denk ik dat hij het waarschijnlijk nog niet zo gek bekeken heeft. Maar ja wie A zegt. Nelly is ondertussen met kussentjes, keukenrollen en wat niet meer zij, bezig alles wat in de kasten aan het rammelen en rollen gaat, tot rust te brengen.

We moeten een stukje om

We moeten een stukje om

Hoewel de scheepvaart route om de hoek bij Barfleur op Le Havre af vandaag redelijk druk bevaren is, hoeven we maar één keer de koers wat te verleggen en schuift de rest langs ons heen.

Het zicht neemt naarmate we dichterbij de punt van Barfleur komen af en de toren op de punt is pas  te zien, als we er nog maar vier mijl vanaf zijn. Verderop begint het dicht te trekken en vooruit zien we in de verte de eerste bliksems. Mijn hoop dat het voor ons wegtrekt, komt niet uit. Net als we bij kaap Levi afbuigen in de richting van Cherbourg, barst het onweer los. Eerst tel ik, als er weer een flits naar beneden komt, drie of meer tellen en dan gaat het nog wel. Meer als een kilometer weg dus. Maar we zijn er nog niet. Af en toe zit er een ruimte van één seconde of minder tussen de flits en  een oorverdovend gedonder en dan heb ik het echt niet zo breed meer.

Net op tijd klaart het op

Net op tijd klaart het op

In de neerstriemende hoosbui, die het klank- en lichtspel begeleidt, zien we niets van de al maar dichterbij komende ingang. Dan grijpt ons geluk in, de regen neemt zoveel af, dat we het meest oostelijke fort vaag in zicht krijgen en daarbij aangekomen, wordt het droog en gaan we door de buiten- en  binnenhaven op zoek naar een plekje in de jachthaven. Ondanks alles is de, voor ons onzichtbare, zon in het westen aan het ondergaan en met een vertrek om 9.20 uur hebben we het vlot gedaan, tenslotte hebben we er 80 zeemijl op zitten!